Anlatılanlarla, anladıklarımızla, kendimizi bile ikna etmekte güçlük çektiğimiz zaman, bir şeyler hep yetersiz kaldığı zaman kullandığımız bir sözcüktür: Aslında. Bildikleriniz, anlatılanlar durumu açıklamaz, kurtarmazsa, “aslında” der ve biraz önce ileri sürülenleri bir köşeye atarız. İşin aslını astarını ortaya koymak, anlamak isteriz. Bazen hiçbir “aslında” açıklamaya yetmez “gerçek” durumu, kuşku yedektedir, çaresiz kalırız. Ortadoğu, işte bu “gerçek” çaresizliğin diğer adıdır. Aslında, diye başlayan ve hiç bitmeyen bir cümle gibidir. Aynı yaşanan “savaş” gibi, Ortadoğu’yu anlatan “aslında”lar da hiç bitmez.

Aslında bir ülkenin, bir halkı rehin almasıdır, uzun yıllardır Filistin’de yaşadıklarımız. Kıyısında durup, ölü sayıları arttıkça ilgi duyduğumuz, medya daha çok yer verdikçe izlediğimiz, vicdanın köreltildiği bir mıntıkadır, Filistin. Ortadoğu’nun ortasıdır, aslında Filistin-İsrail: İnsanların, gözdağına, her türlü tehdide, korkuya “malzeme” edildikleri bir tükeniş ve basının bol ödüllü barış karikatürleri ve köşe yazılarıdır.

Aslında uzun zamandır, Irak’dır Ortadoğu: “Demokrasinin” patlayıcılarla insan üzerinde denendiği bir laboratuvardır. Hergün 50-60 kişinin “telef” olduğu bir mezbaha, pazar yeri patlamalarıdır. Aslında yaşarken sizi kimsenin umursamadığı, sadece öldüğünüzde bir rakam olarak ifade bulduğunuz televizyon haberidir, Ortadoğu. Aslında, acının da, insanların da en çok ortada kaldığı enlem ve boylamlardır.

Geçen yüzyılın Dünya savaşlarının birincisinden sonra tasarlanan, ikincisinden sonra tekrar tasarlanan ama yeni yüzyıla miras kalan üçüncüsünün mimarı olmaya aday topraklardır, aslında Ortadoğu: Petrol-silah devlerinin medarı iftiharı, en büyük demokrasilerin, besleyip-kolladığı diktatörlükler cennetidir, tabi aslında.

Aslında kimin kimle, niçin savaştığının her gün yeniden tariflendiği, üzerine petro-dolarların bulandığı hesaplarıyla, yüzlerce uzmanından artık bıkarak ve usanarak okumadığınız araştırmalar, gazete yazıları, haberlerdir, Ortadoğu. Gazetelerin baş sayfalarına değil, aslında orta sayfalarına denk düşürülen, mümkünse görmezden gelinen, "yenenle" "yenilenin" hep birbirine karıştığı, insanlar üstündeki operasyonlardır, Ortadoğu.

Aslında süper güçlerin, süper benzinlerinin pompasıdır Ortadoğu. Pompanın başını tutanların, başını tutsun diye oturtulanların küçük-büyük hesaplarıdır. Aslında Ortadoğu’nun tam ortası ABD’dir, AB’dir, G7-8-9 dur. Üzerinde “Büyük Projelerin” formüllerinin hesaplandığı, kendi ülkelerinde mülteci yapılan “deneklerin” yaşayamama alanıdır. Asla kurutulmayan, ama insanların yaşamlarının kurutulduğu bir bataklıktır, Ortadoğu, aslında.

Aslında jeopolitik, jeostratejik, jeoekonomik özellikleriyle Ortadoğu, uygarlığın yoksayıldığı, jeolojik devirlere geri döndürülmeye çalışılan bir şiddet sarmalıdır. Büyük Ortadoğu Projesi’nin stratejik hedefidir, herkesin yavaş yavaş çözeceği bu hedefi, “çözüm” göreceği ana kadar, masa başı tartışma, konferans arası görüşme, olmadı, müzakere yemeğidir, aslında Ortadoğu.

Aslında ana, baba, çocuk, yaşlı, hasta ya da masum, suçlu, sivil, asker, yaralı ayrımı yapmaksızın, devletlerin timsah gözyaşlarıyla insanları boğdukları bir coğrafyadır, Ortadoğu. Ortadoğu, üç büyük dinin doğduğu kutsal mekanlarla bezelidir, aslında insanlığın kutsallarının en çok çiğnendiği topraklardır. Ortadoğu herkesin “kendine müslüman” olduğu bir yerdir, aslında.

Bugün kendini savunma hakkı, güvenlik kaygıları, terörle mücadele adı altında veya gerekçeleriyle İsrail tarafından vurulan Lübnan ve Filistin’dir, Ortadoğu. Aslında asıl hedef İran ve Suriye’dir. Aslında vuran da ABD’dir. Yarın, İsrail’dir, Ortadoğu. Bir kafeteryada patlayan canlı bombadır, canlı terördür, pişmanlıktır, pişman etmektir, aslında. Ve devletlerin, terör örgütlerinin “mesaj kaygısı”yla insanları havaya uçurdukları, arada kaynattıkları, aslında bedeli sadece ölüm olan bir “oyun” alanıdır, Ortadoğu.

İnsanlık, aslında yıllar önce aynı Bosna’da olduğu gibi yine sınırda durmuş, Lübnan’da, Filistin’de göz göre göre güçlünün güçsüze zulmünü seyrediyor: BM, AB, alfabenin tüm harfleri ve dünya… ABD’nin, kimi AB ülkelerinin, İsrail’in eline, gücüne ve insafına bakıyoruz. Aslında biliyoruz ki “insafın” ve "barışın" uzun yıllar önce göç ettiği bir cehenneme dönüşmüştür, Ortadoğu.

Aslında, denge hesaplarıyla aklımızı ve vicdanımızı tutsak etmelerine izin vermeden, tarafı ne olursa olsun “insanlığımızı” yok sayan tüm girişimlere karşı, bedeli ne olursa olsun sesimizi yükseltmenin, acıları dindirmenin yollarını aramak zorundayız. Ahlakın, korku ve şiddete kurban verildiği bu coğrafyada, uzak duramayacağımız, taraf olacağımız tek seçenek budur, aslında.

İnsan kalmak için, aslında bu gidişle Ortadoğu’da hem insan hem de insanlık kalabilmesi için.

Aslında…

O. Suat Özçelebi / 27.07.2006

	Yazarın Diğer Yazıları
	Cumhuriyet "uyanık" durmaktır.
	Ayamama!
	AKP’ye 1989 “şoku” bir hayal!
	18 Mart niçin önemlidir?
	Barışın kendisi bir yoldur.
	ABD’de seçim yine “sandıkta” kazanılacak!
	Artık Obama ve Palin mi yarışıyor?
	Akıl, vicdan ve cesaret
	Yeni çuval yolda mı?
	Türk Mucizesi!
	Türkiye’de vatandaş olmak kolay değil!
	Toplum “solu” algılayamıyor
	“Darbe Günlükleri”ni görmezden gelmek…
	Türkiye'yi en çok ben seviyorum!
	Sizin de canınız yanıyor mu?
	Bir “kamptan” yazmak ve okumak...
	Sağduyu nedir?
	Malatya’daki vahşete yargı yetmez!
	Barışın kendisi bir yoldur
	İmtiyazsız Anayasa
	Anayasayı biz “yapmalıyız”
	Ne Coşkun ne de Erdoğan
	Ahkam mı bilgi mi?
	AKP seçimi neden kazanacak?
	Partilerin varlık sebebi: Seçim bildirgeleri
	Terör: Vizyonsuzluğun ağır bedeli
	“Birlik”, büyük bir yalan!
	Türkiye’de “siyaset” yapamamak…
	Parlamento “her şeyi” bilir
	Birleşik oy pusulasında ince hesaplar!
	Birleşmek, “bir”leşememek!
	Sabah, Nokta ve vicdan
	Çocuklar masum, biz değiliz!
	“Kendine demokrasi”, demokrasi değildir
	Mayın barışı rehin alır!
	Uzaktan kumanda ve Cumhurbaşkanlığı
	Böyle Medyaya Böyle Rapor!
	İnsanlık, daha çok beklersin!
	Gündemde kalmak
	Siyasette İnovasyon -I-
	Umut ve Kayıtsızlık
	Katilleri cesaretlendirmek
	Yok edilen sadece Saddam değil!
	Hayâsızlık
	Yazar olmak, işini iyi yapmak...
	Küllerinden doğan Karaoğlan
	Orhan Pamuk’a Sevinmek...
	Soykırım Siyaseti
	Seçilmek istiyorum!
	Yaşamın kıyısında
	Nöbette uyumak…
	Bir duvar yazısı: Ulusal egemenlik
	Film festivali, yüzyıla tanık olmak…
	Cehennemin yolu
	Grbavica
	Karikatür Krizi ve Yönetememek
	Aydın Güven Gürkan’a Veda
	Barajı değil, duvarı tartışalım!
	“Azınlık Raporu” ve Türkiye’de bir konuyu tartışmak…
	Avrupa Birliği: Tek yol mu?
	İki Dudak Demokrasisi!